Στρουμφάκι - MarmiteKilla, 0 - 1

Τον τζαιρό που είσσιεν πας την επιφάνεια της γης ακόμα δεινόσαυρους τζαι είμαστουν τζαι μείς στα πρώτα στάδια της γνωριμίας μας, αποφασίσαμε με την KillaFlava ότι ήταν καιρός να σπάσουμεν ακόμα ένα που τα taboo μιας φρέσκιας κατάστασης, τζαι να κάμουμεν την πρώτη μας κοινή εμφάνιση σε παραλία.

Έταξε μου λοιπόν η Killa πως ήτουν να με πάρει στα πάτρια εδάφη της, σε μιαν παραλία της πόλης της που εγώ δεν την ήξερα. Οδήγουν εγώ όπως μου επεράντζελλεν, τζαι ταυτόχρονα η Killa έκαμνεν μου τζαι τον τουριστικό οδηγό: “Δαμέ εν το τάδε, παν οι έτσι / τζαμέ εν το άλλο, παν οι άλλωσπως / πάρατζει εν το παρ’άλλο, τζαμέ με πάμεν με πάουν μας, ακούεις?? ” Έχασκα τζαι γω τα πράματα τζαι τα θάματα τούντης πόλης τζαι άρκεψα τζαι εσυμπάθουν την.

Κατεβαίνουμεν στην παραλίαν τζαι μεινίσκω λλίον ζαομένη, να θωρώ ήντα’ν’που σκέφτην ο νούς του αδρώπου! Μια ατέλειωτη ξύλινη γέφυρα κουμπημένη πάνω στην πλάζ, να παρπατά πάνω της ο κόσμος τζαι να θωρεί αφ’υψηλού το τζύμμαν τζαι τα πετραδάκια. Τζαι πουκάτω που την γέφυρα πλάτσα πολλή τζαι σσιός, να απλώσεις τα πράματα σου τζαι να είσαι τζαι νάκκον πριβέ, λογώ των σιέρων που εστηρίζαν την γέφυρα. Ήταν πολλά πετυχιμένη επιλογή για την πρώτη μας απόπειρα για μπάνιο μαζί.

Εμπήκαμεν τζαι μεις πουκάτω που την γέφυραν σε ένα σημείο που εν είσσιεν αθρώπους. Εφκάλαμεν πετσέτες, αντιηλιακά, βιβλία, κουβαδάκια, τζαι εμπήκαμεν σε παραθαλάσσιο mood. Το αερούι να φυσά τζαι να μυρίζει ιώδιο, ο ήλιος να κρούζει τις άκρες των ποδκιών τζαι απλούμενες η μια δίπλα στην άλλην.

Ήταν ίσως η τρίτη, ή τέταρτη φορά που εβρεθούμασταν μετά την γνωριμία μας στο beach party. Ούλλα ήταν ακόμα πολλά φλού. Έθελα την? Έθελε με? Ντα’ν’που κάμναμεν δαμέ? Εξέραμεν? Σαν τα εσυλλοϊζουμουν τούτα, χωμένη μεσα στο βιβλίο μου, κοντέφκει μου παραπάνω η Killa.

“Μπορείς να μου βάλεις αντιηλιακήν?”

…”’Ετα ούλλα τζαμε” σκέφτουμαι εγώ. “Αρκέψαμεν τα κόλπα!”…

Με απόλυτην προσοχή τζαι πολλές πισινές αλείφω της την πλάτη άγαρμπα, όπως ήταν να σου βάλει αντιηλιακήν το ανηψιούδιν σου το πεντάχρονο. Επροσπαθούσα να κρατήσω σοβαρότητα τζαι χαρακτήραν για να μεν νομίζει ότι εκμεταλλέφκουμαι καμιάν κατάσταση. Στο κάτω κάτω μπορεί να έθελεν που τ’αλήθκεια απλά να της αλείψω την πλάτη επειδή εν έφταννε!

Τελιώνει τζαι τούτο το (γλυκό, μεταξύ μας) μαρτύριο τζαι επιστρέφω στο βιβλίο τζαι στις σκέψεις μου. Η Killa εσυνέχισε να ξαπλώνει δίπλα μου, τζαι ένοιωθα την αύρα του κορμιού της πάνω μου. Πρέπει να εξάπλωνε υπερβολικά κοντά μου. Αλήθκεια εξάπλωνε υπερβολικά κοντά μου οξά εν που εγωκεντρισμό που το έβλεπα έτσι? Έπαιξα πελλόν τζαι εσυνέχισα το βιβλίο.

Το επόμενο πράμα που θυμούμαι εν το πρόσωπο της Killa να έρκεται πουπάνω μου, να παραμερίζει με το σσιέρι της το βιβλίο μου, τζαι να μου διά ένα φιλούδι πεταχτό πας τα σσιείλη. (Μάλλον έσπασα την που τάχα εν ανταποκρίνουμουν τζαι είπεν να πάρει την κατάσταση στα σσιέρκα της!). Ε, να μεν είμαι τζαι γω αγενής, ανασηκώνουμαι τζαι ανταποδίδω με ένα δεύτερο πεταχτό φιλί. Ουλλα PG Rated, οι να νομίζετε!

Στην φάση που εξικολλούσα που πάνω της για να επιστρέψουμε στην ατσαλάκωτη αθώα διάθεση της εκδρομής μας, βλέπω με την άκρην του μμαθκιού μου έναν άθρωπο να κάθεται δκιό σίερα πάρακατω, τζαι να θωρεί προς το μέρος μας κάπως… ζαωμένος. Ποιός ηξέρει πότε ήρτεν τζαι εστρώθην δίπλα μας, πάντως τόσην ώραν που είμαστουν τζαμέ, πρώτη φορά τον εσσιάστικα. Αλλιώς μάλλον εν θα έκαμνα έτσι παλλικαρκιές στις παραλίες τις ξένες..

Επροσπάθησα να τον αγνοήσω τζαι τζείνον τζαι τα ππιριλλο-μάδκια του που μας εκαρφώναν ασταμάτητα, τζαι εξάπλωσα σάννα μεν έγινεν τίποτε. Ούτε τζαι είπα τζαι της Killa ότι μας εθώρεν ο τύπος. Εγύρισα πάλε στο βιβλίο μου αλλά με την άκρη του μμαδκιού μου εθώρουν τον που μας εθώρεν. Σε μιαν φάση σηκώνεται πάνω τζαι παρπατά πας την παραλία, περνά που ομπρώς μας τζαι τα μμάδκια του εν ξικολλούν που πάνω μας.

Ήταν ένας τύπος κοντοπάχουλλος, πας τα late 30ς, με την σκεμπούδα του τζαι την τριχούδα του αρκούδου στο στέρνο του. Εφόρεν τζαι ένα μπλέ μαγιώ ποτζείνα τα τρίγωνα τα βρακούδκια φάσης speedo. Δαμέ πρέπει να σας πω ότι την τότε εποχή εθεωρούσα το θανάσιμο faux pas ένας ενήλικας να κυκλοφορεί με το speedo στην παραλία τζαι να μοιάζει με γιγάντιο μωρό. Τωρά, μετά που διάφορες επισκέψεις σε pride parades τζαι gay pool parties στα εξωτερικά, μπορώ να πω ότι έσσιε κάτι παιδκιά που τους πάει πολλά τζαι εν όπως το λουκουμούδιν με το speedo τους! Ο συγκεκριμένος δυστυχώς εν ανήκε σε τούτη την κατηγορία. Έτσι όπως τον εθώρουν που το πλάι, με το βρατζί τζαι την σκεμπούδαν πόξω έμοιαζε με ανάποδο στρουμφάκι.

Επίεννεν, που λέτε πάνω κάτω το στρουμφάκι τζαι εθώρεν μας καλά καλά. Θα επέρασεν τουλάχιστον τρείς φορές πριν με πιάσουν οι δαιμόνοι. Λαλώ της Killa να πάμεν για καμιάν βουδκιάν, γιατί ήθελα να σιουρεφτώ πως έν ήταν η ιδέα μου. Μπορεί ο τύπος απλά να εβόλταρεν πας την παραλία!

Μπαίνουμεν μες την θάλασσα τζαι τσουπ, πουπίσω μας το στρουμφάκι. Κολυμπούμεν εμείς ομπρώς τζαι τζείνος πίσω. Κάμνουμεν στάση τζαι κολυμπά γυρόν μας. Τραβούμεν πιο έξω, τραβα τζαι τζείνος. Πάμεν πιο μέσα, πάλε πουπίσω μας. Άρκεψεν τζαι η Killa τζαι αντιλαμβάνετουν ότι κάτι εν επίεννε καλά. Εθώρουν τον με έναν μισισμένον ύφος τζαι έστελλα του ηλεκτρομαγνιτικά μυνήματα που το υποσυνείδητο μου να φύει που κοντά μας, αλλά τίποτε!

Φκαίνουμεν σιγά σιγά προς τα έξω τζαι καθούμαστιν εις τα ξέβαθα να ζυγίσουμεν μαζί την κατάσταση, άμπα τζαι έπιασεν μας μαζική παράνοια. Πουπίσω μας το στρουμφάκι να κάμνει πρόσθιο τζαι ελεύθερο μεσα σε νερό βάθους 30cm. Ήταν ώρα μας να φύουμεν!

Πετασσούμαστεν έξω, μαζεύκουμεν τα πράματα μας τζαι πτου παπούτσιν. Το στρουμφάκι πουπίσω μας! Εβουρούσαμεν προς την σκάλα της γέφυρας, για να ανεβούμεν πάνω τζαι να περπατήσουμεν ως το αυτοκίνητο τζαι να χαθούμεν. Άμμαν ανεβήκαμεν τζαι την σκάλα τζαι ακολούθησεν λαχανιασμένο τζαι το στρουμφάκι, επήρα τζαι άψα εγώ. Λαλώ της Killa να προχωρίσει ομπρώς, τζαι γυρίζω προς το στρουμφάκι που ήταν 4-5 σκαλιά πιο κάτω μας.

“Θέλετε κάτι???????” γυρίζω τζαι λαλώ το, με πλυθιντικό ευγενείας βεβαίως βεβαίως, αλλα τζαι ταυτόχρονα με το πιο bitchικο υφάκι που εμπορούσα να έχω τζείνη την ώρα μέσα στον πανικό τζαι τον φόο μου.

Το στρουμφάκι έχασε τα για λλίον. Μάλλον εν επερίμενε να του απευθύνουμε τον λόγο? Ε μα τζαι συ, καλέ μου στρουμφ, άμα βούρας τον άλλο πουπίσω τί ακριβώς καρτεράς ότι εννα γίνει? Για εννα τον πιάεις, για εννα σου φύει.. εν τζαι έσσιει άλλες επιλογές!

Αννοίει επιτέλους το στόμα του:

Στρουμφ: “Εεεεεε, βασικααααά….. είδα σας που εφιλιέστουν…”

Marmite: “Ναι.. και??” (με bitchικο ενοχλιμένο υφάκι )

Στρουμφ: “Τζαιιι… εγώ…. Απλά……”

Marmite: “Τι??”

Στρουμφ: “Αν θέλετε να το κάμουμε τζαι οι τρεις μαζί, εμένα έν με πειράζει...”

(…’Εμπηξα τα γέλια..) Εν του απάντησα κάν. Εγύρισα του πλάτη, έπια την Killa που το σσιέριν τζαι εσυνεχίσαμεν να ανεβαίνουμεν. Εν εξανακοίταξα πίσω να δω αν μας ακολουθούσεν το στρουμφ.

Δηλαδή εμπορούσεν να τον πειράξει τζιόλας αλλά έκαμεν μας την χάρην τζαι εν θα τον επείραζεν? Χαττηρικά μόνο για μια μέρα ήταν να κάμει την καρδιά του πέτρα τζαι να καταδεκτεί έτσι χαττάν?

Τζαι ρε χρυσέ μου δηλαδή εφάνικεν σου να χρειαζούμαστεν τζαι τρίτον, αν δεν τον πειράζει φυσικά?! Θράσος το πλάσμαν!!

Που τότε εξαναπίαμεν πολλές φορές θάλασσαν μαζί με την Killa αλλά με φιλούδκια διούμεν με τίποτε.. Τζαι έτσι εν εμάθαμεν ποττέ πόσα στρουμφ (που έν τα πειράζει) παραμονεύουν στις παραλίες της Κύπρου…

Με εκτίμηση,

Η Marmite της KillaFlava

P.S: Θα χαρούμε πολλά να σας δούμε στο Beach Party της accept την Παρασκευή στις 3 του μήνα στο Golden Beach στη Λεμεσό ή στην συναυλία της αγαπητής ακροάτριας μας το Σαββατο στις 4 του μήνα στο Red στην Λευκωσία. Αλλά αν φορείτε speedo πλησιάστε με πολλήν προσοχή!

(Almost) Interactive - RADIO SEPTEMBER

Αγαπητοί μας ακροατές και ακροάτριες... ναι ναι επειδή ακούει μας λαοθάλασσα...

όπως και να'χει, παρόλο που ετοιμάσαμε το αυριανό μας playlist, δυστυχώς εν να βαδώσουμεν το ράδιον για θκιό φτομάδες λόγω της υπερβολικής πυράς που προκαλείται ανα το Παγκύπριο που την θερμότητα των τόνων τσσιμέντου των πολυκατοικιών αλλά και της υγρασίας που τις πολλές πισίνες της Λευκωσίας...?

Και επειδή τούτη η πυρά κάμνει παρεμβολές στο ίττερνετ....? αποφασίσαμεν να μείνουμε ακίνητες και βαούμενες έσσο να μας φακκά που την μιαν ο ανεμιστήρας και που την άλλη το αρκουδίshιον ώστε να μπεί ο Σεπτέμβρης και ξισουζουλιστούμεν.

Και για να είμαι και ειλικρινής, δυστυχώς η Marmite μου αρρώστησε-έπιασεν την η καλοκαιρινή πούντα και εν κρεββατομένη :( κι εγώ εν να λείψω για λλίες μέρες εκτός Κύπρου.

Εν να συνεχίσουμε να γράφουμε όμως και ευχόμαστεν να κρατήσουμε την επικοινωνία που εδημιουργήθηκε τον τελευταίο καιρο!

Με εκτίμιση,
Killa Flava και Marmite

Ο αναπτήρας που με έκρουσεν

Εν είχα σκοπό να γράψω σήμερα λόγω υπερβολικού διαβάσματος αλλά έπρεπε κάποιου να τα πώ. Έχουμε που πάντα πολλές σουρεάλ συζητήσεις με την οικογένεια μου-όπως φαντάζουμαι οι κάθε οικογένειες έχουν τα δικά τους παρατράγουδα- αλλά το εχτεσινό ήτουν που τα ττοπ!
Εν σαμπώς και στέκουνται πόξω που το τουλάππιν μου και φακκούν που πάνω για να με φκάλουν έξω και για να το πώ πιό απλά, τα τρία μέλη της οικογένειας μου εμάθαν να το πώ? διερωτούνται? υποψιάζουνται τελος πάντων την ομοφυλοφιλικότητα μου. Ωραία εν να μου πείτε, καιρός ήτουν...

Θέλω να σταθώ λλίο στην αφορμή που τους οδήγησε σε τούτο το συμπέρασμα-ανακάλυψη επειδή μόνο σε ταινίες του τύπου little miss sunshine γίνουνται έτσι σαντανόματα.

Εχτές έσπασε η αίγια το πόιν της όταν ένα μέλος της οικογένειας μου ετράμπαρε τον αναπτήρα μου ο οποίος ήτουν διαφημιστικός κατά της παιδικής πορνογραφίας και συγκεκριμένα έγραφε στα αγγλικά "stop child trafficking for sexual purposes". (ή κάτι έτσι τελοσπάντων). Δαμέ προσθέτω ότι τον αναπτήρα είχα τον τραμπάρει που την Marmite μου αλλά τούτο εν άσχετο-σχετικό. Επειδή τα αγγλικά του εν φτωχά και επειδή ήτουν υποψιασμένο που παλιά για μένα τούτο το μέλος της οικογένειας μου, εθκιάβασε τη λέξη sexual και ήνταλος τα εσύνδεσε μες στο νού του, ενόμισε πως ήτουν για τα δικαιώματα των gay ο αναπτήρας (!) Και ότι είμαι και λεσβία και ακτιβίστρια που εκφράζει τα "sexual" πιστεύω της μέχρι και μέσω του αναπτήρα της (που btw εν πολλά καλή ιδέα να φκάλει η Accept αναπτήρες τωρά που το σκέφτομαι).

Και όπως ήτουν φυσικό επακόλουθο είπεν το των γονιών μου. Εννοείται ότι και οι θκιό επροσπεράσαν τη λέξη αναπτήρας η οποία συνδέεται με τη λέξη τσιάρον και εσταθήκαν πας στη λεσβιοσίνη της κόρης τους. Το κωμικοτραγικό της υπόθεσης εν ότι εκτός που μένα εφκάλαν λεσβίες και τις στρέιτ μου φίλες και μάλιστα είπαν ότι η μια πρέπει να εν "ουδέτερη" (δηλαδή bisexual στην αργκώ των γονιών μου που εν κολλημένοι στα 80ς) και να μεν συγκατοικήσουμε μαζί, επειδή εν να μας ταπελλώσουν οι γειτόνοι (!)

Τούτο το μικρό περιστατικό με τον αναπτήρα οδήγησε με στα πιό κάτω συμπεράσματα αλλά και απορίες:

1) Να μεν ξανατραμπάρω αναπτήρα, ή τουλάχιστον να θορώ ντάμπου έσιει πάνω ο αναπτήρας πριν τον πκιάσω.

2) Να μεν αφήνω ξαπόλητους αναπτήρες που γράφουν αγγλικά πάνω επειδή ένιξέρουν ούλλοι να τα θκιαβάζουν στην οικογένεια μου.

3) Στην Κύπρο άμαν συγκατοικούν θκιό στρέιτ φίλες/φίλοι μαζί σημαίνει έχουν τα?

4) Να μετακομήσω όσο πιό γλήορα γίνεται κι ας με ταπελλώσουν οι γειτόνοι επειδή εν να μεινίσκω με την στρέιτ κολλητή μου.

Ποιο ήτουν το αποτέλεσμα του εχτεσινού φιάσκου? Εν είμαι σε φάση να τους πω για τη σεξουαλικότητα μου- όι για να τους προστατέψω που τούτο και που τον κόσμο, αλλά για να προστατέψω εμένα που τσίνους. Παρόλα αφτά εφκήκα κούππα άπαννη, αφού για καλή μου τύχη ήρτε ένας φάκελλος σπίτι που μου τον έστηλε άνδρας αποστολέας και οι γονιοί μου τωρά εφκάλαν νέα σενάρια, ότι έχω σχέση με έναν καλαμαρά στρατιωτικό-ποιητή και στέλλει μου ερωτικά γράμματα... τωρά πόθεν το εσυμπεράναν τούτο εν να σας γελάσω, αλόπος που τα γραμματόσημα (!)

Αν και κάτι μου λέει ότι εν ετέλειωσε η εψεσινή μας κουβέντα.

Εσκέφτηκά το τις εκατομύριες φορές που με ρωτά η μάμμα μου αν είμαι λεσβία να της απαντήσω:

"Ναι ρε μάνα είμαι και έχω σχέση με την Marmite, ναι την κοπέλλα που εγνώρισες. Και είχα τα και με την Κωστούλλα και την Γιαννούλλα αλλά εσύ ενόμιζες ότι πάντα ήμουν μόνη μου και ότι έν κουμαντάρω να κάμω σχέση. Και θυμάσαι τσίνη την εποχή που ήμουν όπως τον όσιο Ονούφριο μες στο δράμα κι ερώτας με ντάμπου χώ και εν σου έλεα? Είχα χωρίσει αλλά επειδή έν είμαι στρέιτ άρα εν ήταν με άνδρα που ήμουν εν σου είπα τίποτε, όπως κάμνουν οι "νόρμαλ" μάνα-κόρη (τουλάχιστον στα έργα) που όταν χωρίσει η μητσιά που τον μητσήν πάει στην μάμμα της και συμβουλέφκει την και παρηγορεί την. Και ύστερα πώς να ζητάς να έχουμε μια Άλφα σχέση δεμένη εμείς οι θκιό αφού ένηξερεις τίποτε για μένα και αφού και να μάθεις εν να το κατακρίνεις?"

Κι ό,τι βρέξει ας κατεβάσει.

Με εκτίμηση,
η Killa Flava της Marmite

(Almost) Interactive - Round 2

Όπως και την προηγούμενη Πέμπτη, άυριο 12 Αυγούστου θα συνεχίσουμε τα πειράματα με την "εκπομπή". Στις 8 θα ξεκινήσουμε την αναμετάδοση και όσοι θέλουν να γίνουν πειραματόζωα μπορουν να ακολουθήσουν τις οδηγίες που βρίσκονται εδώ.

Αν και είμαστε ντροπαλές, αύριο θα κάνουμε προσπάθειες για να γίνουμε πιο interactive!

Και, όπως και την προηγούμενη βδομάδα, αν έχετε απορίες η κάποια δυσκολία, θα μας βρείτε στο chat που δημιουργήσαμε ειδικά για την εκπομπή. Λεπτομέριες θα βρείτε στο ίδιο post.

Με εκτίμηση,

Killa Flava και Marmite

Όταν η έξοδος από το τουλάππιν δεν είναι αρκετή (part 2)

(Συνεχίζεται που δαμέ)

“Ναί. Είμαι λεσβία”, απάντησα τους.

Τζαι τζείνο ήταν. Ούλλα επαγώσαν…

Λαλούν πως υπάρχουν 7 στάδια μέχρι την αποδοχή μιας κατάστασης. Ελάτε να τα τικκάρουμεν μαζί:

1. “Shock! Έν το πιστεύκουμε! OMG κακόν που μας ήβρεν!!” [Tick στο Shock/Disbelief]

2. “Αποκλείεται!! Αρνούμαστε! Εν είσαι! Είσαι πολλά μιτσιά για να ξέρεις. Εν οι παρέες σου που σε παρασύραν! Εν τούτες οι λεσβίες που κάμνεις παρέαν!” [Tick στο Denial]

3. “Εν θα φκείς που σπίτι να πάεις να την έβρεις ΤΖΕΙΝΗΝ! (σημείωση: τζείνη = η τότε σχέση μου.) Κομμένο τζαι το κινητόν, κομμένο τζαι το σταθερό να μεν μπαίνεις στο ίντερνετ να γνωρίζεις κόσμον να σου βάλλει ιδέες (μιλούμεν για τον καιρό της dial-up σύνδεσης). ” [Tick στο Anger]

4. “Σκέφτου τι θα πει ο κόσμος? Πως θα το πούμε της θείας/γιαγιάς/περιπτερούς? Αν το μάθουν τι θα γίνει? Δηλαδή εν θα παντρευτείς? Εν θέλεις να κάμεις μωρά? Εννα μείνεις μόνη τζαι έρημη? Δυστυχισμένη κουκκούφα?” [Tick στο Bargaining (αν μετρούν για Bargaining τούτα..)]

5. “Εν εμείς που φταίμε? Τι εκάμαμεν λάθος? Εν έπρεπε να σε μεγαλώσουμε έτσι / να σου δώκουμεν τόσην ελευθερία / να σου έχουμεν τόσην εμπιστοσύνην” [Tick στο Guilt]

6. Ξανά “Τι θα πει ο θείος/παππούς/ περιπτεράς”. Ξανά “εν θα κάμεις μωρά”. “Εννα είσαι δυστυχισμένη τζαι συ τζαι μεις.” [Tick στο Depression (νομίζω).]

Ως δαμέ εκάμαμεν τα ούλλα.

Τα σημεία όμως που αναφέρω πουπάνω εν τα περάσαμεν σε μιαν συσταρισμένην σειρά όπως στα έργα. ‘Ερκουνταν κούλλου-μάκκα μέσα στις επόμενες 1-2 εφτομάδες, κάποιοι αριθμοι που τον έναν γονιόν τζαι κάποιοι που τον άλλον.

Υπάρχει όμως τζαι το σημείον 7. Το acceptance. Η αποδοχή δηλαδή της κατάστασης ως έχει. Όπως στα έργα. Το 7 εν πολλά περίεργο σημείο. Μπορώ να πω ότι ήταν στιγμές που ένοιωθα ότι επέτυχα το. Το πρωί της επομένης μέρας, μετά που εμάθαν, ήρτεν η μάμα μου μέσα στο δωμάτιο μου. Είχα την πόρτα μου ξεκλείδωτη για πρώτη φορά μετά που πολλήν τζαιρό. Εγω μόλις την είδα έβαλα τα κλάματα. Νομίζω που αντροπή, εν εμπόρουν να την δω μέσα στα μμάδκια. Είπε μου οτι εν την κόφτει ήντα’ν’που είμαι τζαι ότι εννα με αγαπά πάντα. Εγω εσυνέχισα να κλαίω. Ήταν το σημείο 7 που την πλευρά της, τούτη η πρώτη αντίδραση.

Μετά επιστρέψαμεν στα σημεία 1-6 πασανάκατα.

Τζείνο το καλοκαίρι που εμάθαν, επέρασα το σε μεγάλο βαθμό κλεισμένη μέσα στο σπίτι, χωρίς ιδιαίτερη επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Μέσα σε τζείνο το δωμάτιο που ενόμιζα πως έμπαινα μέσα τζαι ούλλα τα προβλήματα εμινήσκασιν πόξω. Εξανάρχισα να κλειδώνω την πόρτα μου.

Μετα είχα ξανά το ελεύθερον να φκαίνω τζαι (ξανά οπως πριν) να μεν πολλοδιώ λοαρκασμόν. Φυσικά άμμαν ήταν να έρτει να με συνάξει καμια γκέυ φίλη μου οι γονιοί μου μόνον που εν εκαρτερούσαν πόξω με το δίκαννον.

Ήταν που επιλογήν που εμίνησκα μέσα όμως. Που επιλογήν τζαι που τύψεις για το ΄κακόν’ που τους επροκάλεσα, εκλειδώνουμουν μέσα στο δωμάτιον μου για να μεν το συζητούμεν άλλον. Για να μεν υπάρχουν αντιπαραθέσεις.

Τζαι σιγά σιγά εξαναμπήκεν το φθινώπορο, εξανάρκεψα να πιέννω σχολείο, τζαι οι συζητήσεις για το θέμαν ελλιάναν. Εγώ εζούσα την προσωπική μου ζωή αθόρυβα, τζαι για να τους δείξω οτι εν έγινα άλλος άθρωπος έξω που το τουλάππιν, επροσπαθούσα με πολλήν ζήλο να τους κάμνω περίφανους σε ούλλους τους άλλους τομείς. Έχτισα μιαν ασπίδαν γυρόν τους, επροστάτευκα τους πρώτα πρώτα που μέναν την ίδιαν, τζαι ύστερα που τις ‘κακές γλώσσες’. Ήμουν μια κόρη υπόδειγμα, για να μεν μπορεί κανένας να πει κατζιάν κουβέντα για μας. Για ούλλους μας. Εξέχασα το σημείον 7, τζαι εζούσα την κάθε μου μέρα που το 1 ως το 6. Σε ούλλους τους άλλους τομείς.

Έναν χρόνο μετά, έκαμεν τζαι ο παπάς μου μιαν άγαρμπη προσπάθεια να με πάρει να πιουμεν μπύρες στο Bastione (για όσους θυμούνται..) για να μιλήσουμεν. Ερώτησε με αν είμαι ευτυχισμένη. Είπα του ψέματα πως ήμουν. Τζαι μετά πάλε στην σιωπή.

Ήταν φάσεις φάσεις που ενόμιζα ότι το εφτάναμεν το 7, αλλά εν επίεζα την κατάσταση επειδή εθωρούσα τους πως επειράζουνταν τζαι έν έθελα ούτε να τους στεναχωρώ, ούτε να τους προκαλώ. Λλίο αργότερα εγω έφυα για σπουδες. Λείπω τζαι έλειπα πολλά χρόνια. Τζαι η σιωπή εσυνεχίζετουν.

Εκτώς που ένα τελευτάιο περιστατικό: Πριν 2-3 χρόνια η μάμα μου έκαμνεν κολητή παρέα με έναν gay. Εγώ επήρα το ως θετικό βήμα. Μιαν νύχταν ήρτε σπίτι μας τούτος, τζαι ήταν αναστατωμένος επειδή κάτι έπαθεν με τον φίλο του. Η μάμα μου επαρηγορούσε τον. Εγω εζάωσα που την έβλεπα σε τούτο τον ρόλο. Σε κάποια φάση γυρίζει ο τύπος τζαι λαλεί της: “’Εν είμαστε τζαι μεις πλάσματα? Εν μας αξίζει η ευτυχία?” Η μάμα μου είπε του “Ναι.”

Γυρίζει τζαι θορεί με εμέναν ο τύπος τζαι λαλεί μου: “Eσένα που έμαθε η μάμα σου έν ήθελε να έισαι ευτιχισμένη?”

Εγω έσβησα. Πρώτον έν ήξερα ότι η μάμα μου εσυζήτισε το θέμα μου με άλλους. Τζαι δεύτερον ήταν η πρώτη φορά που αννοίετουν έτσι κουβέντα μετά που πολλά χρόνια. Εγεμώσαν τα μμάδκια μου. Εμάσησα μιαν απάντηση που πρέπει να ήταν “ναι”. Η αλήθκεια έιναι πως εν ήμουν σίουρη. Γυρίζει η μάμα μου τζαι λαλεί:

“Εμείς απλά ανυσηχούμεν οτι η ζωή που δκιαλέξετε εν δύσκολη.”

Τζαι εγύρισεν τζαι είδε με. Νομίζω τζαι τζείνης τα μμάδκια της πρέπει να εγεμώσαν.

Τζαι μετά εξανάρτεν η σιωπή. Ούτε με ρωτήσαν ποττέ τι κάμνω στα ξένα τζαι με ποίον, τζαι γω ακόμα προσέχω να μεν καταλαβαίνουν οτι έχω προσωπική ζωή αμαν έρκουμαι πίσω. Τζαι νομίζω ο λόγος που εν ρωτούν ποττέ εν επειδή μάλλον εν θα τους αρέσει η απάντηση που εννα πάρουν.

Που μας αφήνει τούτο? Στον ιδιο παρονομαστή? Ίσως η έξοδος που το τουλάππιν να μέννεν απλά μια κίνηση. Ίσως να μέννεν τζείνο το σημαντικό. Που την άλλην ισως απλά η έξοδος να μέννεν αρκετή. Όταν με ρωτούν άλλοι αθρώποι αν ξέρουν οι γονιοί μου για μέναν λέω “Ναι” αλλά κάμνω τζαι μιαν γκριμάτσα ταυτόχρονα. Τζαι που το ξέρουν, τι? Το πιο σημαντικό βήμα εν το επόμενο? Αναγκάζεις τους να το δεκτούν? Τι κάμνεις?

‘Ισως να έπρεπε να αρκέψω, τωρα που εννάρτω πισω στην Κύπρο μόνιμα, όπως έκαμα τζαι με το τσιάρον. Ντροπαλά βηματούδκια μωρού. Μπροστά τους. Όσπου να συνηθίσουν. Στο κάτω κάτω η σεξουαλικότητα του πλασμάτου, τα γέριμα, έννεν όπως το τσιάρον. Εν τζαι σκωτώνει.

Με εκτίμηση,

Η Marmite της KillaFlava

Όταν η έξοδος από το τουλάππιν δεν είναι αρκετή (part 1)

Μέσα στον ίδιο χρόνο οι γονείς μου εμάθαν δύο συγκλονιστικά fun-facts για την ζωή της τότε 17χρονης κόρης τους. Ποττέ εν εκατάλαβα ποιό υποψιάζουνταν πρώτο, ούτε τζαι ποιό τους επείραξε πιο πολλά. Τζαι κανένα που τα δκιό έν ήταν προσχεδιασμένο.

Το πρώτον ήταν πως εκάπνιζα. Θυμούμαι τζείνα τα χρόνια της εφηβίας εγώ ενόμιζα πως το υπνοδωμάτιο μου ήταν διαμέρισμα. Έμπαινα μέσα τζαι εκλείδωνα την πόρτα τζαι ήμουν με την ψεθδαίσθηση πως ό,τι εγίνετουν τζειμέσα ήταν να μείνει για πάντα κρυφόν. Εκρεμανταλλίζουμουν πόξω που το παράθυρο τζαι εππουφφούριζα ανενόχλητη, σάννα τζαι η κλειδωμένη πόρτα εκρατούσεν την μυρωδκιά μακριά που το υπόλοιπο σπίτι. Άμμαν ήταν να έχω καμιάν έξοδο, εκλείδωνα την πόρτα τζαι κανένας εν εμπόρεν να μπεί μέσα. Έτσι εσκέφτηκα πως ήταν καλή ιδέα τα όφκαιρα πακκέττα που τα τσιγάρα να τα φυλάω μέσα στο δωμάτιο μου. Αφού κανένας εν θα μπορούσεν να μπει μέσα! Εστοίβαζα τα πακκέττα τζαι εκολλούσα τα μεταξύ τους με τέλλα, σε ένα πυραμυδοειδές σχήμα το οποίο είχα σκοπό να βάψω στο τέλος. Τάχα θα γίνετουν γλυπτό. Ο εφηβικός νους εν αψυχολόγιτο πράμα.

Οι γονείς μου, περιττό να σας πω, επάθαν πατατράκ. Οι καημένοι οι αθρώποι είσσιεν εφτομάδες να πατήσουν πόδι μέσα στο υπνοδωμάτιο τζαι ήταν πραγματικά απελπισμένοι που την μυστικοπάθεια, αλλά τζαι με το τόσο θρασος μου να τους γράφω στα πιο παλιά παπούτσια του κόσμου τζαι να κλειδώνω όποτε ήταν να φκώ που το δωμάτιο μου. Σίουρα εμετανιώναν την ώρα τζαι την στιγμή που αποφασίσαν να βάλουν πορτα με κλειδαριά.

Μετά που τόσα χρονια, εν τζαι αδικώ τους για τις πράξεις τους σε τούτη την περίπτωση. Τζαι γω στη θέση τους μάλλον το ίδιο πράμα θα έκαμνα: Μιάν ημέραν που εκατέβηκα που το δωμάτιο μου στην κουζίνα χωρίς να κλειδώσω, εκάμαν έφοδο. Τζαι φαντάζεστε την έκπληξη τους άμμαν ήβραν πάνω που 20 πακκέττα τσιγάρα συνάμενα μέσα στο παιδικό μου υπνοδωμάτιο. Τζαι όι απλά συνάμενα, αλλά τζαι σε μιαν άκρως διασκεδαστική διαρρύθμιση που σίουρα εν ήταν σε θέση να εκτιμήσουν τζείνη την ωρα.

Δέν ήταν εύκολο να εξηγήσω τους λόγους για τους οποίους είχα το stock ενός μικρού περιπτέρου μέσα στο υπνοδωμάτιο μου. Τι να έλεα? Ότι έτυχε να έρτουν ταυτόχρονα 20 φίλες μου τζαι αφήκαν ούλλες που ένα πακκέττο, τζα ΦΥΣΙΚΑ κανένα έν ήταν δικό μου? Οτι έκαμα καιρό να τα μαζέψω τζαι ότι έν τα εκάπνισα ούλλα τζείνη την ημέρα?... Άρα.. τι? Έσσιει τζαιρό που καπνίζω? ΄Ηταν catch22 . Συμφέρει με να το ξέρουν τούτο? Ήταν να το πάρουν καλλύττερα έτσι?

Η κατάσταση εν είσσιεν σωτηρία. ΄Ετσι εν είπα τίποτε που τούτα ούλλα. Απλά έκατσα απέναντι τους τζαι έδειξα να παραδέχουμαι την κατηγορία χωρίς ιδιαίτερη μεταμέλεια.

Εθυμώσαν, εφωνάξαν, εμουρμουρίσαν. Εβάλαν με να υποσχεθώ πως εννα το κόψω. Εν το έκοψα. ‘Υστερα που λλία χρόνια εφτάσαμεν να μου φέρνουσιν τσιάρα αμμαν έρκουνταν να με δουν στο εξωτερικό. Εσυνηθίσαν. Πλέον πίννω τσιάρο ομπρώς τους σαν να μεν τρέσσιει τίποτε. Άρχισα ντροπαλά στην άρκη τζαι άψα την πρώτη φορά. Μέτα, πιο συχνά. Εσυνηθίσαν. Όϊ πως εν τους πιάννει μιαν στο τόσον να πετάξουν κανένα “Για είπες ήταν να το κόψεις..?” ή κανένα “Πάλε εννα άψεις? Τωρά το έσβησες”. Αλλά εν κάτι που αποδεκτίκαν. Τζι ας με σκωτώνει, το γέριμον.

Το δεύτερο πράμα ήταν πως μου αρέσκουν οι γιεναίτζες. Πως είμαι γκέυ. Λεσβία. Τζιβιτζιλού. Με όποιαν λέξη τζαι να το ακούαν, το αντίκτυπο εννα ήταν το ίδιο. (Με εξαίρεση το “Τζιβιτζιλού”, που μπορεί να μεν εξέραν τι σημαίνει).

Εν ήταν καθόλου προσχεδιασμένη η έξοδος μου που το τουλάππιν. Την ίδια εποχή που εκλείουμουν εκατομύριες ώρες μεσα στο υπνοδωμάτιο/διαμέρισμα, ήμουν σε μια μετέωρη κοινωνική φάση: Στην πιο glamorous version του κόσμου μετα το “The L word”, θα μπορούσαμεν να πούμε οτι είχα το “Shane” look. Στην στεγνή όμως version του κόσμου της τότε εποχής, στην καλύτερη θα μπορούσαμε να πούμε οτι ήμουν μια στερεοτυπική λεσβία. Έτσι, λίγο η εξωτερική εμφάνιση, λίγο οι ακραίες “φεμινιστικές” ιδέες, τζαι λίγο ένα ανώνυμο τηλεφώνιμα προς τους γονείς μου απο άτομο που παραμένει ακόμα και σήμερα άγνωστο, εμπήκαν σε βαθιές υποψίες.

‘Ενα βράδυ γυρνώντας απο έξοδο, ήβρα τους να με καρτερούν στο σαλόνι με τα φώτα αναμένα. Είχα ενα πολλά κακό προαίσθημα. Κουβέντα στην κουβέντα, εβρέθηκα μπροστά που δκιο φάτσες στενοχωριμένες ως τζει που εν πάει. Εγώ ακόμα δεν είχα καταλάβει γιατί. Τζαι ήρτε η ερώτηση που εν επερίμενα στ’αλήθκεια να έρτει:

“Είσαι λεσβία?”

Όσες φορές τζαι αν παίζω τούτη την σκηνή μέσα στην κκελλέ μου, εν θωρώ πως εμπορούσα να απαντήσω κάτι διαφορετικό.

-----

Συνεχίζεται....

-----

MarmiteKilla (almost) Interactive (2)

Την Πέμπτη 5 Αυγούστου στις 20:00 μ.μ. θα ανοίξουμε το σύστημα αναμετάδοσης μας και με την βοήθεια σας, αγαπητά πειραματόζωα, θα δούμε αν δουλεύκει.

Για να μας ακούσετε με itunes:

Πατήστε πάνω σε τούτο το link. Λογικά θα ανοίξει το itunes μόνο του τζαι θα ξεκινήσει η αναμετάδοση. Δκιό ππαλλιές!

(Σημείωση: αν το δοκιμάσετε σήμερα εν θα δουλεύκει επειδή εν είμαστε σε broadcasting mode. Αύριο που τις 20:00 τζαι μετά ελπίζουμε να δουλεύκει μια χαρα!)

Για να μας ακούσετε με winamp:

1. Κατεβάστε το πιο πρόσφατο version του winamp που δαμέ.

2. Που τα Οptions (1) πιέννετε στο Browser (2) τζαι μετά πατήστε πάνω στο Web Search

(δετε την εικόνα πουκάτω)

3. Θα ανοίξει τουτο το παράθυρο:

4. Πατήστε πάνω στο address bar που φαίνεται στην πουκάτω φωτογραφία με κόκκινο, σβήστε τζείνο που έσσιει γραμμένο μέσα τζαι κάμετε copy / paste τούτο το link:

http://213.207.181.31:8000/listen.m3u

4. Πατήστε το go που εν δεξιά που το address bar.

Τζαι μετά θα μας ακούτε. Περίπου δκιό ππαλλιές!

Αν δεν τα έβρετε ή αν έσσιει οποιοδήποτε πρόβλημα, ανοίξαμεν ενα chat room ειδικά για αύριο. Εννα είμαστε μέσα που πριν τις 8:00 τζαι κατα τη διάρκεια της εκπομπής σε περίπτωση που τα βρείτε σκούρα, ή αν απλά θέλετε να περάσετε να πείτε ΄γεια΄.

Το chat room βρίσκεται δαμε.

1. Άμα πατήσετε πάνω στο link θα σας φκάλει σε τούτη τη σελίδα:

2. Δεν χρειάζεται να κάμετε λογαριασμό, ουτε και login. Απλά γράψετε το όνομα σας στο (1) τζαι πατήστε το enter room (2). (Δέτε την φώτο above.)

Τούτο θα σας φκάλει σε τούτη τη σελίδα:

3. Για να συνδεθείτε απλά πατήστε το Join Chat. (Δείτε την φώτο above).

Ελπίζω να εκάλυψα ούλλα τα σημεία τζαι να μεν σας εκούρασα. Αν έσσιετε απορίες αφήστε σχόλιο σήμερα, αλλιώς μπορείτε να μας μιλήσετε αύριο, στο chat room ή αφήνοντας σχόλιο δαμέ.

Με εκτίμηση,

Η Marmite της Killa Flava.