Sh*t homophobes say - the Botox edition

Στα πλαίσια της διεξαγωγής  του Πρώτου Φεστιβάλ Υπερηφάνειας στην Κύπρο, με χαρά σας ενημερώνουμεν πως μια μεγάλη  μερίδα του κυπριακού πληθυσμού, μας επιβεβαίωσε ότι δικαιούμαστε να υπάρχουμε, φτάνει να μινήσκουμεν έσσω μας. Τους ευχαριστούμε για το Οκκέη τους.

Επίσης, εδκιαβάσαμεν με πολλύν ενδιαφέρον ένα φάσμα διαμετρικά αντίθετων απόψεων που αφορούσαν τη βιολογία μας,  τις ενδυματολογικές μας επιλογές,  ποιες πράξεις μας είναι αποδεχτές τζαι ποιες όχι, τι μας επιτρέπουν να κάμνουμε μπροστά στα κοπελλούθκια τους, καθώς και για το τι είναι "αμαρτία" σύμφωνα με το δόγμα τους τζαι πως αυτό θα έπρεπε να επηρεάζει τη δική μας ζωή. 

Σημειώνεται ότι μετά που αρκετήν έρευνα, ήβραμεν τζι εμείς τι είπεν ο Χριστός για την ομοφυλοφυλία, το οποίο παραθέτουμε αυτούσιο: 

"                                                                                                                    ".

Ιησούς Χριστός, "Για την ομοφυλοφιλία." (0 - 33μ.Χ.) - απόσπασμα από την Αγία Γραφή.

Αποφασίσαμε να μοιραστούμε μαζί σας τα αγαπημένα μας σχόλια που τζείνα που εδκιαβάσαμεν τις τελευταίες μέρες. Όμως αντι να τα βάλουμεν ως έχουν, είπαμε να τους κάμουμε μικρές.. cosmetic changes.. για να μαλακώσει λίγο η ασχήμια τους.

Ελάτε να μπούμε μαζί στο Χρονοντούλαππο [πατήστε στις εικόνες για slide-show]:

Happy Pride everybody!

Με εκτίμηση,


H Killa Flava τζαι η Marmite της
 

'69

 

Το 1969 ήταν σημαδιακή χρονιά: Οι Led Zeppelin εκυκλοφορήσαν το πρώτο άλμπουμ τους, έγινεν η πρώτη επιτυχής μεταμόσχευση καρδιάς τζαι ο άθρωπος επάτησε για πρώτη φορά στο φεγγάρι. 

Τζαι πολλά έτη φωτός μακριά που το φεγγάρι, σε ένα σκοτεινό club, το Stonewall Inn, σε κάποιον δρόμο της Νέας Υόρκης, κάτι παιδκιά εστέκουνταν σειρά, ο ένας δίπλα που τον άλλον τζι εκαρτερούσαν το γυρίν τους, φοΐτσιασμένοι. Εν ήταν η πρώτη φορά που τους ετύγχαινε. Εξέραν ‘ντα’μ’που έπρεπεν να κάμουν για να γλυτώσουν το ξύλο: Να φκάλουν την ταυτότητα τους, να πιστοποιηθεί το φύλο τους τζαι να ποζάρουν για την καθιερωμένη φωτογραφία που θα κοσμούσε το εξώφυλλο κάποιας φυλλάδας το επόμενο πρωΐ: “Σοκ! Ιδού οι τοιούτοι της Νέας Υόρκης”.

Σε περίπτωση που η ενδυμασία κάποιου επροκαλούσεν υποψία, αναγκάζετουν να πάει στις τουαλέτες μαζί με μιαν γιεναίκα αστυνομικό, η οποία εταυτοποιούσεν το φύλο του με τρόπο εξευτελιστικόν τζαι πρόστυχο. Αν ήταν άντρας ντυμένος γιεναίκα εσυλαμβάνετουν επι τόπου. Αν ήταν γιεναίκα,  ήταν αναγκασμένη δια νόμου να φορεί τουλάχιστον 3 κομμάθκια ένδυσης τα οποία θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν “γυναικεία”. Σε αντίθετη περίπτωση επερνούσαν της χειροπέδες.

Συνηθισμένα πράματα στην Αμερική του 1969. Οι θαμώνες υπομέναν σιωπηλά την μιαν αστυνομική έφοδο μετά την άλλη, αντιμέτωποι με την σωματική τζαι την λεκτική βία, τον εκφοβισμό, τον χλευασμό, τον εξευτελισμό μόνο τζαι μόνο επειδή ήταν διαφορετικοί. Επειδή ήταν γκέη.

Τζείνη την νύχταν όμως, κάτι άλλασσε. Τα παιδκιά του club, απηυδισμένοι νέοι αθρώποι, επατήσαν πόιν!

Αρνηθήκαν να δείξουσιν ταυτότητα. Εν ακολουθήσαν καμιάν αστυνομικό στις τουαλέτες. Ενώσαν τις φωνές τους, εσταθήκαν ο ένας δίπλα που τον άλλον τζαι εξεγερθήκαν. Τζι εν αφήκαν κανέναν με να τους φοΐτσιάσει, με να τους υποτάξει.   

Άμμαν είδαν οι αστυνομικοί πως η κατάσταση εν ήταν διαχειρίσιμη πκιον, αποφασίσαν να πάρουν όσους πιο πολλούς που τους θαμώνες στο τμήμα. Δκυο-τρείς πιο λυσσιάριδες αστυνομικοί αρκέψασιν να χουφτώνουν ορισμένες που τις λεσβίες μέσα στο club την ώρα που προσπαθούσαν να τις συλλάβουν, πράξη που επροκάλεσεν μιαν γενικότερην αναστάτωση. Όσοι που τους παρευρισκώμενους εν είχαν συλληφθεί, αντίς να βουρίσουν να φύουν όπως εκάμναν συνήθως, εμείναν στην είσοδο του club, τζαι σιγά σιγά άρεκψε να μαζεύκεται τζιάλλος κόσμος.

Οι αστυνομικοί εχάσαν τα. Τούτοι οι αθρώποι, άλλωστε, ήταν μιάσματα. Τούτοι οι αθρώποι - οι μαλακτοί, οι αρσενοκοίτες, οι απόκληροι - ως τότε εσσιύφκαν κκελλέ, τζαι εδέχουνταν κάθε μορφής καταπίεση.

Τζι όμως, τούντην φορά καμιάν 150ρκά άτομα εστέκουνταν πόξω που το club – κάποιοι θαμώνες, κάποιοι περαστικοί - τζαι εθωρούσαν τους συλληφθέντες να μεταφέρουνται μέσα στις αστυνομικές κλούβες.

Ένας εφώναξε “Gay power!”, άλλος ετραγούδαν ένα επαναστατικό τραγούδι. Κάποιος αστυνομικός εκούντησεν μιαν τραβεστί, τζαι τζείνη εγύρισεν του την τσάντα της πας στην κκελλέ. Το πλήθος εχειροκρόταν!  Οι περαστικοί αρκέψαν να πετάσσουν πρώτα σελίνια τζαι ύστερα μπουκάλλες προς τους αστυνομικούς. Έπεσε σύρμα ότι όσοι θαμώνες εμείναν μέσα στο club εξυλοκοπούνταν τζείνη την ώρα.  Άρκεψε να μαζεύκεται παραπάνω κόσμος που τα γυρόν μαχαζιά.

Μια λεσβία εμάσσιετουν να ξεφύγει που τέσσερεις αστυνομικούς που εμάχουνταν να την ακινητοποιούσαν τζαι τζείνη εσυνέχιζε να παλεύκει. Φακκά της ο ένας αστυνομικός με το γκλομπ πας στην κελλέ επειδή επαραπονέθηκε πως οι χειροπέδες ήταν πολλά σφιχτές. Ο κόσμος άρκεψε να γιουχαΐζει. Γυρίζει η λεσβία προς τον κόσμο γυρόν τζαι φωνάζει τους: "Γιατί δεν κάμνετε κάτι ρε παιδκιά;". Ακινητοποιούν την ξανά οι αστυνομικοί τζαι κωλοσύρνουν την μέσα στην κλούβα. Το πλήθος εξαγριώνεται παραπάνω. Ήταν μαζεμένοι πας τους 500 τωρά.

Στην προσπάθεια τους να απομακρύνουν το πλήθος τζαι να επαναφέρουν την τάξη, οι αστυνομικοί κουντούν στα τυφλά, με μανία, τζαι ρίφκουν κάποιους που τους περαστικούς χαμαί. Κάποιοι που τους αθρώπους που εν μέσα στην κλούβα ξεφεύγουν. Η εξέγερση φτάνει το απόγειο της με το πλήθος να να είναι πλέον ανεγξέλεγκτο. Κάποιοι που τους συμμετέχοντες μάχουνται (τζαι καταφέρνουν) να αναποδογυρίσουν μιαν που τις αστυνομικές κλούβες.

Πεζοί αστυνομικοί τζαι κάποια αστυνομικά οχήματα τρέπονται σε φυγή.

Οι αθρώποι που εμαζευτήκαν φωνάζουν για τα δικαιώματα τους. Απαιτούν ίση μεταχείριση. Πετάσσουν πέτρες, τούβλα, σκουπίδκια. Ορισμένοι αστυνομικοί κλειδαμπαρόνουνται μέσα στο club, περικυκλωμένοι που αθρώπους που ανεκτήκαν που’λλόου τους τόσα πολλά, για τόσο πολλη τζαιρό τζαι εν αντιδράσαν.  Το πλήθος περικυκλώνει τους αστυνομικούς που εχωστήκαν μέσα στο club. Σπάζουν τα παράθυρα. Πετάσσουν μέσα αναμμένα σκουπίθκια. Οι αστυνομικοί φκάλλουν πιστόλια.

Που μακριά, ακούουνται σειρήνες. Καταφθάνουν ενυσχίσεις για να ελευθερώσουν τους πολιορκημένους αστυνομικούς. Το πλήθος σχηματίζει τείχος τζαι δεν τους αφήνει να περάσουν. Ένας από τους συμμετέχοντες συνοψίζει:

“Οι μπάτσοι είχαν ξεφτιλιστεί παντελώς. Αυτό δεν είχε ξαναγίνει. Οι μπάτσοι ήταν πιο θυμωμένοι απο ποτέ, γιατί ενώ άλλες μειωνότητες είχαν εξεγερθεί, οι πούστηδες [sic] υποτίθεται δεν έπρεπε να εξεγερθουν! Καμιά ομάδα δεν είχε εξαναγκασει ποτέ τους μπάτσους σε υποχώρηση κι έτσι ο θυμός τους ήταν απερίγραπτος. Ήταν έτοιμοι να σκοτώσουν”.

Σε μια εξέλιξη-έκπληξη, οι αθρώποι στην εμπροσθογραμμή των εξεγερμένων πιάνουνται που τους ώμους τζαι ξεκινούν να χορεύκουν καν-καν, τραγουδώντας ταυτόχρονα ένα γνωστό τραγούδι της εποχής, με τους στίχους διασκευασμένους ώστε να δείχνουν πόσο αψηφούσαν τους αστυνομικούς.

Οι αστυνομικοί εφκάλαν τα γκλομπ.

Εσαπατζιάσαν όποιον εβρέθηκεν στον δρόμο τους. Πολλοί εκαταλήξαν στον νοσοκομείο τζείνη την νύχτα, αλλά δεν το εβάλαν κάτω.

Τις επόμενη μέρα, η κατάσταση επαρέμεινεν εμπόλεμη στην περιοχή του Stonewall Inn. Οι τοίχοι εγεμώσαν graffiti με συνθήματα υπέρ των γκέη τζαι ώσπου να νυχτώσει οι δρόμοι γύρω που το club ήταν ασφυκτικά γεμάτοι. Χιλιάδες άτομα, γκέη, λεσβίες, τραβεστί αλλά και στρέητ, ήρταν να υποστηρίξουν την εξέγερση. Και για πρώτη φορά (καθότι η ομοφυλοφιλία ήταν ποινικό αδίκημα) ομόφυλα ζευγάρια εφιλιούνταν ανοιχτά, μέσα στους δρόμους, τζαι εκφράζαν την σεξουαλικότητα τους άφοβα, με την στήριξη ούλλου του κόσμου που εμαζεύτηκεν για να τους συμπαρασταθεί.  Οι συγκρούσεις με την αστυνομία εσυνεχιστήκαν για δεύτερη νύχτα και ήταν εξίσου βίαιες.

Τις επόμενες μέρες, αθρώποι που δεν ήταν καν παρόντες στην εξέγερση εκινητοποιηθήκαν. Τζαι τούτη η ομάδα, η κατατρεγμένη, εσυσπειρώθηκε τζαι άρχισε να παλέφκει για τα δικαιώματα της σαν σύνολο, περήφανη πλέον για την ύπαρξη της τζαι χωρίς να χώννεται άλλο σε σκοτεινά clubs τζαι να ανέχεται την καταπίεση, την βία τζαι τον εξευτελισμό.

Εις μνήμην της εξέγερσης του Stonewall τζαι της απαρχής του κινήματος υπερ των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤ, τα πρώτα χρόνια μετά την εξέγερση εγίνετουν μπροστά που το club η εκδήλωση “Ετήσιας Θύμισης”, υπο μορφή διαμαρτυρίας.

Σιγά σιγά τούτη η εκδήλωση εσταμάτησε να εν διαμαρτυρία τζαι έγινε πορεία Υπερηφάνειας – δηλαδή μια μέρα κατά την οποία τα ΛΟΑΤ άτομα φκαίνουν στον δρόμο τζαι γιορτάζουν το σθένος με το οποίο εδιεκδικήσαν, τζαι εκερδίσαν, (κάποια που) τα αυτονόητα δικαιώματα τους.

Τζαι ναι! Νιώθουν υπερηφάνεια για όσα εκαταφέραν μέσα που τις συγκρούσεις τους, είτε αυτές ήταν συναισθηματικές, σωματικές, βίαιες ή αιματηρές. Συγκρούσεις με τους γύρω τους ή ακόμα και με τον ίδιο τους τον εαυτό.

***

Το πιο πάνω κείμενον εγράφτηκε ως model answer για να βοηθήσει ούλλους τους γονιους που αναρωθκιούνται τι να πουν στα κοπελλούθκια τους για τους "πούστηδες"  που "εν αντρέπουνται" τζαι φκαίνουν τζαι "προκαλούν", τζαι "διαφημίζουν" τις "προτιμήσεις" τους, τζαι για ούλλους τους συμπολίτες μας που “δεν έχουν πρόβλημα με τους γκέης, μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν σπίτι τους, αλλά [...]".

Τζαι για τούτον:

 

Με εκτίμηση,

Η Marmite της Killa Flava

Πού-την Κύπρο με αγάπη

Απλά εσκέφτουμουν

 πόσο ειρωνικό είναι να τσαλαπατούν το ουράνιο τόξο στην Ρωσία

  

όταν που πάνω τους κάθε τρεις τζαι λλίο εμφανίζεται ξανά στον ουρανό τους, σαν να τους λαλεί: 

«Όσο τζι αν φακκάτε, οι  Λεσβίες, οι Γκέις, οι Μπαισέξουαλς  τζαι οι Tρανσέξουαλς  πάντα θα υπάρχουν, όπως υπάρχετε τζι εσείς!»

Τζιαι επειδή πλησιάζουν τζαι οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες, οι οποίοι θα πραγματοποιηθούν στο Sochi της Ρωσίας, διούμεν σας μια γεύση που τούτο το βιβλίο. Το οποίο μπορείτε να κατεβάσετε δωρεάν που δαμέ.

 Με εκτίμηση, η Killa Flava της Marmite

Όταν μεγαλώσω... (3)

...θέλω να γίνω ο Macklemore.

When kids are walking 'round the hallway plagued by pain in their heart
A world so hateful some would rather die than be who they are
And a certificate on paper isn't gonna solve it all,
But it's a damn good place to start.

Με εκτίμηση  (και μια συγνώμη για την μεγάλη αποχή),

H Marmite της KillaFlava.

"Σεξ, φαΐ, σκατά και ύπνος, εργασία και χαρά"

Μα μια μέρα ανάβκεις την τηλεόραση τζι αφήνεις την στο mute, όπως κάμνεις κάθε μέρα, σκανάρεις τις ειδήσεις στο φέισμπουκ τζαι στο ττουίτερ όπως κάμνεις κάθε μέρα τζι αρκέφκουν τζι ενοχλούν σε. Μια έφηβη βαστά έναν παγοκόφτη τζαι φακκά πας στην οθόνη σου. Νιώθεις την που ραγίζει. Τζι ενοχλείσαι που νιώθεις. Εν έπρεπε να σε κόφτουν με οι αντιγκέι νόμοι του Πούττιν, με οι ομοφοβικοί που βασανίζουν μέχρι θανάτου τους γκέις ανά το παγκόσμιο,  με  ο πόλεμος δαμέ δίπλα στη Συρία, -τι σημασία έχει ποιος έριξε τα χημικά;- Διαδηλώσεις, αυτοκτονίες, τυφώνες, πόνος τζαι γιαίμα. Παρακαλάς να σταματήσει να σε κουκκουφά άλλο ο έφηβος σου εαυτός με τον παγοκόφτη που εκατάντησε όπως τον σχιζοφρενή δολοφόνο σε ταινία θρίλερ.

Αποσυνδέεις τα καλώδια που σε τυλίξαν τζι εκάμανσε να μοιάζεις με το νεκατωμένο κουβάρι της γιαγιάς σου τω καιρώ εκείνω που έγλεπεν τζι έπλεκεν σου τρικά που αντρέπεσουν να φορήσεις στο Δημοτικό (μα που να ξερες πως η γιαγιά σου ήτουν avant garde τζαι πως τωρά φορούν τα ίδια τρικά οι hipsters τζαι φακκούν τζαι δέκα κουτρουμπέλλες επειδής εν της μοδός τζαι ξεχωριστά ταυτόχρονα).  Φορείς τα καλά σου τζαι πάεις έξω να ξελαμπικκάρεις. Χαμογελάς.

Οδηγάς. Ποσκοπάς, γυρέφκεις την «οικονομική κρίση». Μυρίζεσαι την αλλά εν την θορείς καθώς περνάς που το κέντρο. Εκπτώσεις. Μειώνονται μισθοί. Εμειώσαν τζαι τον δικόν της. Εμειώσαν τζαι τα τρία ψίχουλα σου σε δύο. Οι πιο πολλοί σου φίλοι εν άνεργοι γι’ αυτόν κρύφεις. Στην ηλικία που είμαστε έπρεπε ήδη να ‘χαμε οικογένεια, μωρά, σταθερό εισόδημα τζαι σπίτι τζαι shύλλο (τζαι κάττο). Ποιος το λαλεί τούτο;

Οικονομική κρίση μα εσύ φορείς τα καλά σου τζαι ούλλοι φορούν τα γυαλιστερά τους τζαι ούλλοι διασκεδάζουν τζι εσύ ξιτιμάζεις που εν βρίσκεις πάρκιγκ καθημερινή νύκτα τζαι λαλείς «χρειάζουμαι ένα δυνατό ποτό» τζαι σκέφτεσαι το γαμημένο άλκοτεστ. Τα λεφτά που εν βαστάς για να το πκιερώσεις. Τον μπάτσο που εν να σε δει ειρωνικά όταν σε πάρει στο τμήμα. Τον μπάτσο που ψεκάζει, που χτυπά με το γκλοπ, τον χρυσαυγίτη που μαχαίρωσε τον Killah P. Τζαι ξανά οι ίδιες ειδήσεις που εθόρες το πρωί τρίφκουνται μες στα μούτρα σου. Τζαι ξανά ο έφηβος εαυτός σου τούντη φορά να σου πετάσσει πέτρες. 

Ναι, εν πάεις καθόλου καλά κυρία Killa Flava. Σταμάτα να νιώθεις. Σταμάτα να ενοχλείσαι με κάθε τι που δεν σε αφορά. Κρύψε μες στα πετσιά σου. Πίνεις ήδη το δεύτερο pint. Τζαι νιώθεις την αναισθησία να κυλά στο γιαίμα σου. Τωρά είσαι καλά. Έννεν; Πήαιννε σπίτι σου που τα στενά. Σιγά σιγά. Μα εν τζιαιρός για διαδήλωση σιόρ; Κάτσε να χειμωνιάσει νάκκον για να βάλεις την σιάρπα σου την ασπρόμαυρη με τα τετραγωνάκια, να είσαι τζαι μες στο κλίμα. Τωρά, δε την σειρά σου τζαι ππέσε βουνάρι. 

Τζαι που είσαι; Από τώρα τζαι στο εξής, τα όνειρα κομμένα. Εσύ εν έχεις προσωπικά όνειρα. Ό,τι ήταν να κάμεις, έκαμες το. Ό,τι ήταν να πεις, είπες το. Μείνε να περιμένεις που τους άλλους να αλλάξουν τον κόσμο.

Με εκτίμηση, η Killa Flava της Marmite

Δις

 

Εξύπνησες.

Σέρνεσαι αργόστροφα ως την καφεθκιέραν ξέροντας πως τζείνο το πικρό μαύρο ζουμί που κατεβάζει, καταβάθος εν ο χαμένος κρίκος μεταξύ αθρώπου τζαι πιθήκου.  Ισορροπείς (ξυπόλυτη), με το γεμάτο σου φεντζάνι  πας τα πλακάκια της κουζίνας, άμπα τζαι καταϊσσιέψεις καμιάν σταξιάν.

Βουλιάζεις μέσα στον καναπέ.

Πρώτα αννοίει το κκομπιούτερ, τζαι ύστερα το μμάτιν σου. Αντί των παραδοσιακών μέσων που εχρησιμοποίαν η μάνα σου τζαι ο τζύρης σου, τα Σάββατα το πρωίν εσύ ενημερώνεσαι που τα φέησπουκ τζαι που τα ττουήττερ.

Στυλλομαθκιάζεις.

Τα μηνύματα εν καθαρά παρόλον που εν μπορείς να αντιληφθείς ούλλον το κκόνσεπτ μονομιάς. Εισπράττεις σικκίρτισμαν, θυμόν τζαι σύγχισην.

Πικροπίνεις τον πικροκαφέν σου τζαι, για να είσαι ειλικρινής, αναρωθκιέσαι πόσα μηδενικά έσσιει το δισεκατομύριον. You google it. Η απάντηση που βρίσκεις συγχίζει σε ακόμα παραπάνω.

Τζαι άρα…τι;

Αννοίεις την τηλεόρασην. Μια σειρά που κουστούμια σε κάθε κανάλλιν. Πουκάμισα, γραβάτες, μαντιλούθκια στις τζέπες, μανικεττόκουμπα. Μόνον τούτα προσέχεις στην αρκή. Μετά θωρείς τις ρυτίδες τους, τα φρύδκια τους, τις χωρισιές τους. Θωρείς τα στόματα τους που αννοιοκλείουν ρυθμικά. Οι λέξεις σιονόνουνται που ούλλα τούντα στόματα τζαι κολλούν πας τον φακόν της κάμερας. Πας το γυαλίν της τηλεόρασης σου. Πας τα μμάθκια σου. Ορολογίες καινούργιες. Αερολογίες.

***********

Oύλλα γίνουνται πολλά μηχανικά. Δίπλα που τα ήμεηλς τζαι τα της δουλειάς, κάμνεις refresh την σελίδαν μιας online εφημερίδας. Δουλέφκεις. Refresh. Δουλέφκεις. Refresh. Δουλέφκεις.

Αννοίες κυπριακά Μπλόγκς.

Δκιαβάζεις για αθρώπους ποννα χάσουν το κεφάλαιον για την νέα επιχείρηση, τις οικονομίες για τα σπίθκια τους, τα ριάλλια για το ταξίδιν τους. Για το φαΐ τους. Κάμνεις τις πράξεις τζαι εν ημπόρεις να καταλάβεις τούντο  7 ή 10 πόσον πολλά εννα τους στοιχίσει. Αννέν το ποσό, για αννέν η έκπληξη πιο πολλά που τους πειράζει. Τζαι η ανασφάλεια.

Τρώεις τα νύσσια σου.

Παραμορφώνεσαι ομπρός που την τηλεόρασην. Τζιάλλα κουστούμια, τζιάλλες λέξεις. Ψηφοφορίες, λόγοι τζαι κόντρα επιχειρήματα, Σκέδια Βήτα, διαμαρτυρίες. Εν περνά το πλάνον. Εν ηξέρεις τι σημαίνει τούτον. Έχουμεν το. Εν το έχουμεν. Ξέρουμεν. Εν ηξέρουμεν. Refresh, refresh, refresh, να δεις ‘ντά’μ'που γίνεται στο ταξίδιν τους στα ξένα.

Χαπάριν δεν έρκεται.

Λαλείς του μάστρου σου για αστείον να σου ετοιμάσει καμιάν συστατικήν να βρέθεται γιατί εννα μας φάει ούλλους η ξενιθκιά.  Κατα βάθος εννοείς το.

***********

Κανεί refresh.

Κανεί ενημέρωση.

Το επόμενον τριήμερο βρίσκει σε πάνω στον καναπέν. Ππέφτεις μέσα στην αγκαλιάν της τζαι εν θέλεις τίποτε άλλον. Τζαι γίνεσαι έναν τίποτε. Είσαι ένα ζόμπι, τζαι νιώθεις ότι εν τα γενέθλια σου. Κάμνει σου ούλλα σου τα χαττίρκα, ακόμα τζαι τζείνα που ξέρεις πως εν υπερβολικά τζαι κωλοπαιδίστικα. Εν σου λαλεί τίποτε. Ήβρε σου μιαν τζαινούρκαν σειράν στο ίντερνετ. Έσσιει τρεις σεζόν. Τελειώνει το πρώτον επεισόδιον τζαι λαλείς της να δείτε τζαι το επόμενο. Δέχεται. Τζαι το επόμενο. Τζαι το επόμενο. Λαλείς εκουράστηκες να παρακολουθείς τις εξελίξεις αλλά κάθε 2-3 επεισόδια κάμνετε διάλειμμα, τζαι αννοίεις την online εφημερίδα. H ώρα 3:00 το πρωίν, Κυριακή, δκιαβάζεις τζαι λαώννεσαι. Εν ξανα-αννοίεις εφημερίδα. Θωρείτε αλλο 3 επεισόδια πριν να ππέσετε. Ως το τέλος του τριημέρου βλέπετε 2 σεζόν μονοφάτσιην. Χωρίς άλλην διακοπήν.

***********

Ξυπνάς κάθε πρωίν να πάεις δουλειάν τζαι εν ηξέρεις αν υπάρχει ακόμα τούτη η έννοια. Αν θα έσσιεις τζι αύριον δουλειά. Αν θα έσσιει τζι αύριον κράτος.

Ο τραγουδιστής εθύμωσεν σου για πράματα που εν έκαμες ποττέ. Ο τραπεζίτης εξήγησε σου πως ο λόγος που είμαστεν σε τούντην κατάσταση εν επειδή ο Υπουργός εν γκέη. Αηδία.

Βρίσκεις ηλίθιες προφάσεις τζαι πάεις πιο συχνά στο σπίτιν των γονιών σου. Σαν κάθεστε ομπρός που την τηλεόραση, πουμέσα σου παρακαλάς ο σσιύλλος τους να εν ορεξάτος, για να έσσιεις ποσκόλιον. Για να του επιβληθείς, να νιώσεις ότι έσσιεις τον έλεγχο μιας κατάστασης. Να πεις “κάτσε”, τζαι να κάτσει. Τζαι να νομίζεις ότι κάποια πράματα ακόμα εν διαχειρίσιμα.

***********

Αννοίεις το ράδιο καθοδόν για την δουλειά τζαι ανακαλύπτεις ότι η αγαπημένη σου εκπομπή ανέστειλεν την λειτουργία της, μαζί με ούλλες τις ενημερωτικές του σταθμού.  

Κάθε μέρα, η ώρα 8:00 ακριβώς, στην θέση του δελτίου φκαίνει μια γνωστή φωνή τζαι κάμνει την ανακοίνωση της αναστολής.  Κάθε μέρα ξιππάζεσαι. Κάθε μέρα, μόλις αρκέψει να μιλά, εύχεσαι να εν το δελτίον.

***********

Άφτεις το νερόν να βράσει, τζαι στιγμιαία σκέφτεσαι πως εν τζαιρός του λοαρκασμού του ρεύματος νάρτει. Άφτεις το τσιάρον σου. Αννοίεις τα ήμεηλς της δουλειάς.  Απορίες. Σχόλια. Σκοτεινά σημεία. Τζαι απάντηση καμιά.

***********

Μαθαίνεις που την τηλεόρασην πως η Κύπρος εν “μεταναστευτικός παράδεισος”.  Έτσι την θωρούν μάλλον οι αρκάτες που λαώννουνται μες στην λαλλαρκάν για 300 ευρώ τον μήναν.

***********

Ακούεις τους να τσακκώνουνται, για τον χρόνο ποννα μιλήσει ο καθένας. Ανακυκλώνουν τις κουβέντες τους, με τα σιέρκα σταυρωμένα πίσω που την ράσσιη, όπως στις γιορτούδες του νηπιαγωγείου. Αννοίουν τα στόματα τζαι φκαίνουν, ξανά, μηχανικά, τα γνωστά ποιήματα.

Τζαι άπαντες, κούππες άπαννες.

***********

Κάθεσαι στην βεράντα. Ο τζαιρός έβαλεν πυράν τζαι το φεγγάριν εγιέμωσεν. Αννοίεις αλλό μιαν μπύραν.

Κάθεται απέναντι σου. Τα σκέδια που πλάθετε, τα αορίστου χρόνου, τα αβέβαιης πραγματοποίησης, έχουν ονόματα τζαι άλλων χωρών πκιον.

Τσουγκράτε τα ποτήρκα σας.

Τζαι υπόσχεστε η μια της άλλης να μεν φοάστε πκιον.

Με εκτίμηση,

 

Η Marmite της KillaFlava.

Υ.Γ:

Απλά...

..κουράγιον.



Με βαθιάν εκτίμησην,


Η Killa Flava τζαι η Marmite της.